Sakin sayılabilecek bir hamilelikten sonra heyecanlı bir doğum beni bekliyordu. Hamileliğim süresince normal doğum istedim ve kendimi buna hazırladım. 39. haftada doktorum muayene sonucunda doğumun başlamasına dair bir belirti olmadığını, bebeğin suyunun azaldığını, bir hafta daha bekleyip eğer sancım başlamazsa suni sancıyla doğumu başlatacağını söyledi. Bir hafta boyunca her gün acaba bugün sancım başlar mı diye uyandım ama hayır bebeğim gelmek istemiyordu. Bir hafta sonunda hazırlığımızı yapıp hastanenin yolunu tuttuk. Doktorum muayeneden sonra suni sancı verilmesi için beni odaya aldı. çok heyecanlıydım. Sancının nasıl olacağına dair bir fikrim olmadığı için yanı başımdaki anneme soruyordum. Annem ise kaçamak cevaplar veriyordu. Suni sancının berbat bir şey olduğunu bana sonra söyleyecekti. Anlaşıldığı üzere sancı çekmedim, çünkü serum takıldığı anda bebeğimin kalp atışları yavaşladı ve acilen ameliyata alındım. Belden aşağısını uyuşturdukları için bebeğimi hemen öpüp koklayabildim. Tarifsiz bir duyguydu. Canımdan bir parça bebeğim dünyaya gelmişti..
Doğum sürecinde aklıma gelmeyen sorular daha sonra zihnimi çok kurcaladı. Doktorum neden sancımın başlamasını beklememişti, suyun azalması doğru muydu yoksa sezaryan için bir kılıf mıydı?? Başka bir doktora daha giderek teyit ettirmediğime hala pişmanım. Neyse ki bebeğim sağlıklı bir şekilde dünyaya geldi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder